Dlaczego w latach dziewięćdziesiątych wszystko pachniało tak samo

W latach dziewięćdziesiątych wszystko pachniało tak samo, ponieważ cały rynek rzucił się na jeden styl: świeże, czyste i wodne zapachy. Po ciężkich perfumach lat osiemdziesiątych nadeszła moda na przejrzystość, a nowe molekuły pozwoliły tanio i na dużą skalę uzyskać morskie i ozonowe wrażenie. Gdy sukces odniosły Cool Water, CK One czy Acqua di Giò, pozostałe marki poszły tą samą drogą. Perfumy lat dziewięćdziesiątych nie były jednak tylko o wodzie.

Lata osiemdziesiąte: im głośniej, tym lepiej

Lata osiemdziesiąte należały do perfum, które wchodziły do pomieszczenia wcześniej niż ich właściciele. Opium, Giorgio Beverly Hills, Poison czy Kouros były gęste, słodkie i zwierzęce. Moda na szerokie ramiona i wielkie gesty miała również wielkie zapachy. Pod koniec dekady wiele osób miało ich jednak dość.

Czystość jako nowy ideał

Przełom nastąpił w 1988 roku. Davidoff Cool Water autorstwa Pierre'a Bourdona oparł zapach na świeżym, niemal metalicznym dihydromyrcenolu i morskim wrażeniu. W tym samym roku Aramis wypuścił New West, jeden z pierwszych wielkich zapachów z molekułą calone, która pachnie jak morska bryza i melon.

Potem wszystko potoczyło się szybko. L'Eau d'Issey w 1992 roku wprowadziła wodne kwiaty, CK One w 1994 roku - uniseksowe cytrusy i herbatę, a Acqua di Giò w 1996 roku ostatecznie uczyniła z morskiego zapachu standard dla mężczyzn. Twórcą CK One i Acqua di Giò był Alberto Morillas, więcej o nim w artykule Alberto Morillas.

Dlaczego pachniało tak samo

Nowe molekuły. Calone, dihydromyrcenol czy hedion były silne, stabilne i tanie. Świeże wrażenie, które wcześniej wymagało drogich składników, można było nagle produkować na dużą skalę.

Testowanie na konsumentach. Wielkie marki zaczęły testować zapachy przed premierą na tysiącach osób. Wygrywało to, co nikomu nie przeszkadzało.

Kopiowanie sukcesów. Gdy Cool Water sprzedawał się w milionach egzemplarzy, każda marka chciała mieć swój niebieski zapach.

Epoka. Minimalizm, sport, zdrowy styl życia i moda unisex. Czystość była ideałem, a zapach miał ją ucieleśniać.

Nie chodziło tylko o wodę

Po drugiej stronie znalazł się słodki i wyrazisty zapach. Mugler Angel w 1992 roku zapoczątkował nowoczesne gourmandy z karmelem i paczulą. Jean Paul Gaultier wydał w 1993 roku damski Classique, a w 1995 roku męski Le Male z lawendą i wanilią - więcej w artykule lawenda w perfumach. Słodki i głośny Joop! Homme z 1989 roku wiele osób do dziś pamięta z lat 90.

Lata 90. u nas

Kto przed 1989 rokiem chciał zachodnich perfum, musiał udać się do Tuzeksu. Po rewolucji rynek się otworzył, a zapachy takie jak Cool Water, Joop! Homme czy Hugo stały się dla wielu osób symbolem nowej ery. Do czego nawiązała kolejna dekada, opisujemy w artykule perfumy z lat 2000.

Wskazówka od MrRizz: chcesz podróżować w czasie? Spryskaj jedno nadgarstek CK One, a drugi Cool Water. Po minucie znów jesteś w 1995 roku.

Lata 90. dziś wracają, ale w innej formie. Zamiast morskich bomb popularnością cieszą się czyste, piżmowe zapachy blisko skóry, które wynikają z tej samej potrzeby pachnienia czysto.

Odlewka CK One od 49 Kč

Często zadawane pytania

Jakie perfumy były popularne w latach 90.?
Przede wszystkim świeże i wodne zapachy, takie jak Davidoff Cool Water, CK One, L'Eau d'Issey czy Acqua di Giò. Wśród bardziej wyrazistych były Mugler Angel, Jean Paul Gaultier Le Male i Joop! Homme.

Dlaczego perfumy w latach 90. pachniały podobnie?
Rynek opanowały nowe, tanie molekuły o świeżym efekcie, a marki testowały zapachy na tysiącach osób i kopiowały popularne niebieskie perfumy.

Czym są perfumy wodne?
Świeży zapach przypominający morze, wodę lub świeże powietrze. Często opiera się na molekule calone lub podobnych syntetycznych składnikach.

Czy perfumy z lat 90. są nadal sprzedawane?
Tak, Cool Water, CK One, Joop! Homme i Le Male są nadal dostępne, niektóre w zmienionej formule.