Grasse nie stało się stolicą perfum dzięki swoim kwiatom, lecz dzięki skórze. W XVI wieku to prowansalskie miasto było centrum garbarstwa, a z powodu cuchnących garbarni zaczęto perfumować skórzane rękawiczki, co z czasem doprowadziło do powstania niezależnego przemysłu zapachowego.
W skrócie
Początek: ośrodek garbarstwa w XVI wieku
Punkt zwrotny: perfumowane skórzane rękawiczki na francuskim dworze
Mikroklimat: łagodny, osłonięty od wiatru, z obfitością wody
Uprawiane kwiaty: jaśmin, róża majowa, tuberoza, lawenda
Uznanie: niematerialne dziedzictwo kulturowe UNESCO, 2018
Od smrodu do przemysłu
Rozwiązanie było równie pragmatyczne, co przełomowe: zaczęto perfumować skórę. Pachnące rękawiczki stały się symbolem statusu na francuskim dworze, a grasseńscy rzemieślnicy musieli nagle nauczyć się pracy z esencjami. Gdy później popyt na skórę spadł, wiedza pozostała, a wraz z nią całe pokolenie rzemieślników specjalizujących się w perfumiarstwie.
Dlaczego właśnie tam
Mikroklimat regionu był drugim szczęśliwym zbiegiem okoliczności: łagodny, osłonięty od wiatru i z wystarczającą ilością wody. Jaśmin, róża majowa, tuberoza i lawenda rosną tu lepiej niż niemal gdziekolwiek indziej w Europie. Kto chciał pozyskiwać esencje kwiatowe, nie mógł ominąć Grasse.
Ręczny zbiór
Zbiór był pracą ręczną i nadal nią jest. Kwiaty jaśminu trzeba zbierać przed wschodem słońca, ponieważ później tracą intensywność zapachu. Do uzyskania jednego kilograma absolutu jaśminowego potrzeba kilkuset tysięcy kwiatów, co jest jednym z powodów, dla których prawdziwe składniki z Grasse do dziś należą do najdroższych w branży.
Co z tego pozostało do dziś
Duże obszary upraw zaczęły się kurczyć już dawniej, a wiele esencji pochodzi dziś z Egiptu, Indii lub Bułgarii. Mimo to w Grasse i okolicach nadal mają siedziby jedni z najważniejszych producentów składników zapachowych na świecie, a niektóre luksusowe marki rezerwują całe pola wyłącznie dla siebie. W 2018 roku UNESCO wpisało grasseńskie rzemiosło perfumeryjne na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego, doceniając konkretnie tę wiedzę: uprawę, ekstrakcję i szkolenie „nosów”.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego Grasse stało się stolicą perfum, a nie inne miasto?
W XVI wieku, ze względu na rozwój garbarstwa, zaczęto perfumować skórzane rękawiczki, a dzięki korzystnemu mikroklimatowi jaśmin, róża, tuberoza i lawenda rosły w okolicy w doskonałej jakości.
Z czego produkuje się dziś perfumy w Grasse?
Duże obszary upraw zaczęły się kurczyć, a wiele esencji pochodzi dziś z Egiptu, Indii lub Bułgarii, jednak w regionie nadal działają znaczący producenci składników zapachowych.
Dlaczego kwiaty jaśminu trzeba zbierać przed wschodem słońca?
Ponieważ po wschodzie słońca kwiat szybko traci intensywność zapachu, dlatego do uzyskania esencji najwyższej jakości konieczny jest wczesnoporanny, ręczny zbiór.
Co UNESCO uznało w 2018 roku?
Wiedzę o grasseńskim rzemiośle perfumeryjnym: uprawę roślin, metody ekstrakcji i szkolenie „nosów” wpisano na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego.